ช็อตเอสเพรสโซกำลังไหลลงแก้วที่วางบนตาชั่งดิจิทัลบนเคาน์เตอร์ไม้

ชงเอสเพรสโซที่บ้าน กี่กรัม กี่วินาที? สูตร dose-yield-time

เคยสงสัยกันมั้ย ว่าทำไมเครื่องชงตัวเดิม เมล็ดถุงเดิม กดปุ่มเหมือนกันทุกเช้า แต่บางแก้วเอสเพรสโซหวานหอมกำลังดี บางแก้วขมเฝื่อนจนต้องเติมนมกลบ? คำตอบมักไม่ได้อยู่ที่ฝีมือ แต่อยู่ที่เรา “ไม่ได้จดอะไรไว้เลย” — เราวัดช็อตด้วยขีดบนแก้วและความรู้สึก ซึ่งเป็นสองสิ่งที่วัดซ้ำไม่ได้

Dripster Coffee เลยอยากพาคุณมาดู วิธีชงเอสเพรสโซที่บ้าน ในแบบที่บาริสต้าใช้กันจริง คือจับมันลงมาเป็นตัวเลขสามตัว — ผงกาแฟกี่กรัม, น้ำกาแฟในแก้วกี่กรัม, และใช้เวลากี่วินาที เท่านี้แก้วที่อร่อยจะกลับมาซ้ำได้ และแก้วที่เพี้ยนจะบอกเราเองว่าต้องไปหมุนปุ่มไหน

ช็อตเอสเพรสโซกำลังไหลลงแก้วที่วางบนตาชั่งดิจิทัลบนเคาน์เตอร์ไม้

ทำไม “50 มล.” ที่เคยท่องกันมา วัดซ้ำไม่ได้

ถ้าคุณเคยอ่านคู่มือการชงกาแฟสดเก่า ๆ (รวมถึงบทความรุ่นแรกของเว็บนี้เอง) จะเจอประโยคที่ว่า “สกัดให้ได้ประมาณ 50 มล. ในเวลา 25–30 วินาที” ตัวเลขนี้ไม่ผิด แต่มันใช้งานยากกว่าที่คิด เพราะสิ่งที่อยู่ในแก้วช็อตไม่ได้เป็นของเหลวล้วน

ด้านบนของช็อตคือ ครีมา (crema) ซึ่งเป็นชั้นโฟมที่เกิดจากน้ำมันกาแฟถูกแรงดันตีให้แตกตัว หน้า Espresso ของ Wikipedia อธิบายไว้ตรง ๆ ว่าปริมาตรของครีมาบวกกับความหนาแน่นที่ต่ำของมัน ทำให้การเปรียบเทียบช็อต “ด้วยปริมาตร” เป็นเรื่องยาก และการวัดที่แม่นกว่าคือการวัดมวลของเครื่องดื่ม

แปลเป็นภาษาหน้าเคาน์เตอร์ก็คือ ครีมายุบตัวตลอดเวลา คุณอ่านขีด 50 มล. ตอนเพิ่งสกัดเสร็จ กับอ่านอีกทีสิบวินาทีถัดมา จะได้คนละค่า และวันที่เมล็ดสดกว่า (คาร์บอนไดออกไซด์เยอะกว่า) ครีมาจะฟูกว่า ทำให้ช็อตที่ “ดูเท่ากัน” มีน้ำกาแฟจริงไม่เท่ากัน

ทางออกจึงง่ายมาก: วางแก้วบนตาชั่งแล้วชั่งเป็นกรัม น้ำหนักไม่ยุบตามโฟม และตัวเลขที่ได้คือตัวเลขเดียวกันทุกเช้า

3 ตัวเลขที่ต้องจด: dose – yield – time

ทั้งโลกของการปรับช็อตวนอยู่กับสามคำนี้ จำแค่นี้พอ

  • Dose = ผงกาแฟแห้งที่ใส่ในตะกร้ากรอง หน่วยเป็นกรัม ชั่งก่อนใส่
  • Yield = น้ำกาแฟที่ไหลลงแก้ว หน่วยเป็นกรัม ชั่งตอนสกัด
  • Time = เวลาตั้งแต่กดปั๊มจนหยุด หน่วยเป็นวินาที

แล้วเอา yield หารด้วย dose จะได้ค่าที่เรียกว่า brew ratio หรืออัตราส่วนการสกัด หน้า Coffee preparation ของ Wikipedia ระบุว่าอัตราส่วนที่ใช้กันทั่วไปสำหรับเอสเพรสโซอยู่ราว ๆ 1:2 คือผงกาแฟ 1 ส่วนต่อน้ำกาแฟ 2 ส่วน พูดง่าย ๆ ว่าถ้าใส่ผง 18 กรัม ก็หยุดที่น้ำกาแฟราว 36 กรัม

ถ้าคุณคุ้นกับ อัตราส่วนกาแฟดริป อยู่แล้ว จะเห็นว่าหลักคิดเหมือนกันเป๊ะ ต่างแค่ฝั่งดริปใช้ราว 1:15 ถึง 1:17 เพราะใช้แรงโน้มถ่วง ส่วนเอสเพรสโซใช้แรงดันปั๊ม จึงใช้น้ำน้อยกว่ามากในเวลาสั้นกว่ามาก

ตัวเลขมาตรฐานที่มีแหล่งยืนยัน (และที่สองแหล่งไม่ตรงกัน)

ก่อนจะไปลงมือ อยากให้เห็นภาพว่าตัวเลข “มาตรฐาน” ของเอสเพรสโซนั้นไม่ได้มีชุดเดียว แหล่งอ้างอิงสองเจ้าให้ค่าไม่ตรงกันในหลายช่อง เราจึงวางไว้ให้ดูเทียบกันแบบนี้ แทนที่จะฟันธงให้ตัวเดียว

ตารางเทียบตัวเลขมาตรฐานเอสเพรสโซจากสองแหล่งอ้างอิง ทั้งปริมาณผงกาแฟ เวลา อุณหภูมิ และแรงดัน
ตัวแปร มาตรฐาน Istituto Nazionale Espresso Italiano (อ้างผ่านหน้า Espresso, Wikipedia) หน้า Coffee preparation (Wikipedia)
ผงกาแฟต่อช็อตเดี่ยว 7 ± 0.5 กรัม 7 กรัม ต่อช็อต 25 มล.
ปริมาณในแก้ว (รวมครีมา) 25 ± 2.5 มล. 30–60 มล.
เวลาสกัด 25 ± 5 วินาที ไม่ระบุ
อุณหภูมิน้ำที่ออกจากหัวชง 88 ± 2 °C 91–95 °C
แรงดันน้ำ 9 ± 1 บาร์ 8–18 บาร์
Brew ratio ไม่ระบุเป็นอัตราส่วน ราว 1:2

อ่านตารางนี้อย่างไร: ช่องที่ต่างกันชัดที่สุดคือปริมาณในแก้ว (25 มล. กับ 30–60 มล.), อุณหภูมิ และแรงดัน ซึ่งต่างกันตามแหล่งจริง ๆ ไม่ใช่ว่าใครพิมพ์ผิด มาตรฐานอิตาลีเป็นนิยามของ “เอสเพรสโซแบบอิตาลีที่ได้รับการรับรอง” ซึ่งเข้มงวดและแคบ ขณะที่หน้า Coffee preparation พูดถึงเอสเพรสโซในความหมายกว้างทั่วโลก รวมเครื่องและสไตล์ที่หลากหลายกว่า

ดังนั้นให้ใช้ตัวเลขพวกนี้เป็นกรอบ ไม่ใช่กฎ ส่วนปริมาณผงสำหรับช็อตคู่ หน้า Espresso ระบุว่าช็อตเดี่ยว/คู่/สาม ใช้ผงราว 7, 14 และ 21 กรัมตามลำดับ พร้อมตะกร้ากรองขนาดที่คู่กัน — แต่ในชีวิตจริงตะกร้าแต่ละรุ่นออกแบบมาสำหรับโดสไม่เท่ากัน ตัวเลขที่ควรยึดที่สุดคือตัวเลขของตะกร้าที่มาพร้อมเครื่องของคุณเอง แล้วค่อยปรับขึ้นลงจากจุดนั้น

6 ขั้นตอนฉบับปรับใหม่ ชั่งเป็นกรัมแล้วจับเวลา

โครงหกขั้นตอนยังเป็นโครงเดิมที่ใช้กันมานาน เราแค่ใส่ตาชั่งกับนาฬิกาเข้าไป และย้ายจุดตัดสินใจจาก “ดูขีดบนแก้ว” มาเป็น “ดูตัวเลขบนจอ”

1. ชั่งผงกาแฟแล้วจดไว้

บดลงตะกร้า แล้วชั่งก่อนแทมป์ ไม่ใช่กะด้วยสายตา จดเลขนี้ไว้เป็น dose ของวันนี้ ถ้าไม่มีตาชั่งละเอียด 0.1 กรัม ทุกขั้นตอนหลังจากนี้จะกลายเป็นการเดาทั้งหมด

2. เกลี่ยผงให้เสมอ — สำคัญกว่าการกดแรง

ขั้นนี้คือขั้นที่คนข้ามบ่อยที่สุด ผงกาแฟที่ตกลงตะกร้ามักกองเป็นเนินและมีก้อนจับตัว ถ้าปล่อยไว้ น้ำจะเจาะทะลุด้านที่หลวมกว่าเสมอ (อาการที่เรียกว่า channeling) ได้ช็อตที่ทั้งเปรี้ยวและขมอยู่ในแก้วเดียวกัน

ใช้เข็มเกลี่ยผงสาง ๆ ให้ทั่ว หรือเคาะข้างตะกร้าเบา ๆ ก็ช่วยได้ จุดสำคัญคือผิวหน้าเรียบและความแน่นเท่ากันทั้งตะกร้า ไม่ใช่กดให้แน่นที่สุด น่าสนใจว่าหน้า Espresso ใช้คำว่าผงถูก “อัดแน่น” ขณะที่หน้า Coffee preparation เรียกแป้งกาแฟในตะกร้าว่า “แผ่นที่อัดเบา ๆ” — สองหน้าเลือกใช้คำต่างกัน และไม่มีแหล่งไหนให้ตัวเลขแรงกดเป็นกิโลกรัมเลย เพราะฉะนั้นถ้าเจอใครบอกว่าต้องกด 15 กิโล ก็ฟังไว้เป็นความเคยชินของเขา ไม่ใช่มาตรฐาน

3. แทมป์ให้ระนาบ

เลือกแทมเปอร์ที่ขนาดพอดีกับตะกร้า ถ้าเล็กกว่าจะเหลือขอบผงที่ไม่ถูกกด น้ำจะเลาะขอบนั้นลงไป กดลงตรง ๆ แนวดิ่ง มองจากด้านข้างให้หน้าแป้งขนานกับขอบตะกร้า หน้า Espresso ระบุหน้าที่ของการแทมป์ไว้ชัดว่าเพื่อให้น้ำซึมผ่านผงกาแฟได้สม่ำเสมอ นั่นคือเป้าหมายทั้งหมด

4. ไล่น้ำที่หัวชง แล้วล็อกก้านชง

ก่อนล็อก ปล่อยน้ำจากหัวชงทิ้งสั้น ๆ เพื่อไล่กากและน้ำที่ค้างอยู่ออกไป แล้วค่อยล็อกก้านชงให้แน่นสนิท ถ้าล็อกไม่แน่น แรงดันจะรั่วออกข้างและช็อตจะเพี้ยนทันที

5. วางแก้วบนตาชั่ง กด tare แล้วสกัดพร้อมจับเวลา

วางแก้วช็อตบนตาชั่ง กดศูนย์ กดสกัด แล้วเริ่มจับเวลาที่วินาทีเดียวกัน ตาชั่งกาแฟหลายรุ่นมีปุ่มจับเวลาในตัวอยู่แล้ว ใช้ตัวนั้นได้เลย ระหว่างนี้ให้ดูสายกาแฟด้วย มันควรไหลเป็นสายข้นเหมือนน้ำผึ้งอุ่น ไม่ใช่พุ่งเป็นน้ำหรือหยดติ๋ง ๆ

6. หยุดที่ “น้ำหนักเป้าหมาย” ไม่ใช่ที่ขีดบนแก้ว

ตั้งเป้าไว้ก่อนสกัดว่าจะหยุดที่กี่กรัม (เริ่มจาก 2 เท่าของ dose) แล้วหยุดตามนั้น จดเวลาที่ใช้ไว้ด้วย จากนั้นชิมทันที ขณะที่ยังอุ่น เพราะรสของเอสเพรสโซเปลี่ยนเร็วมากเมื่อเย็นลง สามตัวเลขที่จดไว้ (dose / yield / time) คือสูตรของเครื่องคุณเองที่ร้านไหนก็ให้ไม่ได้

ช็อตเพี้ยน ปรับตัวแปรไหนก่อน

เมื่อมีตัวเลขสามตัวในมือ การแก้ช็อตจะเลิกเป็นเรื่องดวง กลายเป็นการอ่านอาการแล้วหมุนปุ่มที่ถูกตัว

แผนภาพวินิจฉัยช็อตเอสเพรสโซ แสดงว่าถ้าช็อตไหลเร็วหรือช้าควรปรับระดับการบดไปทางไหน
อาการ แปลว่า ปรับตัวนี้ก่อน
น้ำหนักถึงเป้าเร็วกว่าเวลาที่ตั้งไว้มาก น้ำไหลผ่านง่ายเกินไป บดให้ละเอียดขึ้นทีละขั้นเล็ก ๆ
เวลาผ่านไปแล้วแต่น้ำหนักยังไม่ขยับ / ตัน น้ำไหลผ่านยากเกินไป บดให้หยาบขึ้น หรือลด dose ลงเล็กน้อย
เปรี้ยวแหลม บาง จบเร็ว สกัดยังไม่พอ บดละเอียดขึ้น หรือเพิ่ม yield ให้ช็อตยาวขึ้น
ขม เฝื่อน ติดลิ้นตอนท้าย สกัดเกิน บดหยาบขึ้น หรือลด yield ให้ช็อตสั้นลง
รสขัดกันเองในแก้วเดียว เปรี้ยวปนขม น้ำเจาะทะลุเป็นช่อง (channeling) กลับไปแก้ขั้นเกลี่ยผงและความระนาบของการแทมป์

กฎข้อเดียวที่ห้ามลืม: เปลี่ยนทีละตัวแปร แล้วชงซ้ำ ถ้าหมุนบดพร้อมกับเปลี่ยนโดสพร้อมกับขยับ yield ในครั้งเดียว คุณจะไม่รู้เลยว่าอะไรทำให้ดีขึ้นหรือแย่ลง หลักการจูนทีละตัวนี้เหมือนกับที่เราเล่าไว้ใน บดกาแฟดริป ละเอียดแค่ไหน เป๊ะ ๆ ต่างแค่ฝั่งเอสเพรสโซจะรู้ผลไวกว่าเพราะเวลาสกัดสั้นกว่ามาก

ส่วนเรื่องการอ่านลักษณะช็อตที่ดี ทั้งหน้าตาครีมาและความสมดุลของรส เราเขียนแยกไว้แล้วที่ Perfect Shot คืออะไร อ่านต่อได้เลย

ของที่ต้องมีจริง กับของที่ค่อยซื้อทีหลัง

ถ้ามีเครื่องชงกับเครื่องบดอยู่แล้ว สิ่งที่ยกระดับช็อตได้มากที่สุดต่อเงินที่จ่าย ไม่ใช่เครื่องตัวใหม่ แต่เป็นของเล็ก ๆ สี่ชิ้นนี้

ต้องมีตั้งแต่วันแรก

  • ตาชั่งละเอียด 0.1 กรัม พร้อมจับเวลา — เป็นชิ้นที่เปลี่ยนเกมที่สุด เพราะมันทำให้ทั้ง dose และ yield กลายเป็นตัวเลขที่จดได้ ถ้าจะซื้อชิ้นเดียว ซื้อชิ้นนี้ สิ่งที่ควรดูคือความละเอียด 0.1 กรัม และมีปุ่มจับเวลาในตัว
  • แทมเปอร์ที่ขนาดพอดีตะกร้าของคุณ — วัดขนาดตะกร้าก่อนซื้อทุกครั้ง เพราะแทมเปอร์ที่หลวมกว่าตะกร้าจะเหลือขอบผงที่ไม่ถูกกด และนั่นคือต้นเหตุของการที่น้ำเลาะขอบลงไป

ช่วยได้มากแต่ไม่ต้องรีบ

  • เข็มเกลี่ยผงกาแฟ (WDT) — สางก้อนผงก่อนแทมป์ ช่วยลดอาการเปรี้ยวปนขมในแก้วเดียวได้ตรงจุด ของชิ้นนี้ราคาไม่สูงแต่เห็นผลเร็วที่สุดในกลุ่ม
  • แปรงปัดผงกาแฟ — ปัดผงค้างที่หัวชงและปากตะกร้าให้เกลี้ยง ทำให้โดสที่ชั่งไว้ตรงกับที่อยู่ในตะกร้าจริง ๆ และช่วยยืดอายุชุดเฟืองบดด้วย

เรื่องการทำความสะอาดหัวชงกับตะกร้าเป็นประจำ มีผลกับรสมากกว่าที่คิด ถ้ายังไม่มีตารางในหัว ลองดูแนวทางที่เราทำไว้ใน ทำความสะอาดอุปกรณ์ดริป ให้กาแฟไม่เพี้ยน หลักเดียวกันใช้กับอุปกรณ์เอสเพรสโซได้

Ristretto / Lungo / Doppio ต่างกันแค่ความยาวช็อต

พอเข้าใจ brew ratio แล้ว ศัพท์บนบอร์ดเมนูที่เคยดูน่ากลัวจะกลายเป็นเรื่องเดียวกันหมด มันคือการเลือกว่าจะหยุดช็อตเร็วหรือช้าเท่านั้น

ชื่อ ความยาวช็อต ตัวเลขที่แหล่งอ้างอิงระบุ
Ristretto สั้นกว่าปกติ ราว 20 มล. หรือครึ่งหนึ่งของช็อตปกติ (หน้า Espresso) · อัตราส่วนราว 1:1 โดยน้ำหนัก (หน้า Coffee preparation)
Normale ความยาวมาตรฐาน 25–30 มล. (หน้า Espresso)
Lungo ยาวกว่าปกติ ราว 60 มล. หรือใช้น้ำสองเท่า (หน้า Espresso) · อัตราส่วนเกิน 1:3 (หน้า Coffee preparation)
Doppio ช็อตคู่ เป็นคำที่ใช้เรียกช็อตคู่ ไม่ได้กำหนดปริมาตรแยก (หน้า Espresso)

ข้อควรระวังที่คนลืมบ่อย: เปลี่ยนความยาวช็อตแล้วต้องขยับระดับการบดตามด้วย หน้า Espresso ระบุไว้ว่า ristretto ใช้การบดที่ละเอียดกว่า และ lungo ใช้การบดที่หยาบกว่า ถ้าตั้งบดไว้เท่าเดิมแล้วแค่ปล่อยน้ำให้ยาวขึ้น สิ่งที่ได้มักเป็นช็อตขมเพราะสกัดเกิน ไม่ใช่ lungo

อยากรู้ว่าช็อตพวกนี้ไปโผล่ในเมนูนมแก้วเล็กอย่างไร ลองอ่าน Flat White, Cortado, Piccolo, Macchiato ต่างกันยังไง ที่เราทำตารางอัตราส่วนนมต่อเอสเพรสโซไว้ให้แล้ว

คำถามที่พบบ่อย

ไม่มีตาชั่ง ชงเอสเพรสโซได้ไหม?

ได้ แต่คุณจะกลับไปเดาเหมือนเดิม วิธีประนีประนอมคือใช้ตาชั่งชั่ง dose ให้ตรงก่อน (ซึ่งทำครั้งเดียวต่อเช้า) แล้วค่อยใช้ขีดบนแก้วช็อตคุม yield โดยรู้ไว้ว่าค่าที่อ่านได้จะคลาดเคลื่อนตามความฟูของครีมา

ใช้กาแฟบดสำเร็จหรือเครื่องบดใบมีดชงเอสเพรสโซได้ไหม?

เครื่องบดใบมีดไม่เหมาะ หน้า Coffee preparation ระบุตรง ๆ ว่าไม่แนะนำให้ใช้เครื่องบดใบมีดบดกาแฟสำหรับเครื่องเอสเพรสโซแบบปั๊ม เพราะได้ผงที่มีฝุ่นปนและขนาดไม่สม่ำเสมอ ส่วนกาแฟบดสำเร็จจากถุงมักบดไว้สำหรับดริป ซึ่งหยาบเกินไปสำหรับแรงดัน ถ้าจะเอาจริงกับเอสเพรสโซ เครื่องบดเฟืองที่ปรับละเอียดได้คือด่านแรก ลองดูวิธีอ่านสเปคได้ที่ เครื่องบดกาแฟมือหมุน เลือกยังไง

เอสเพรสโซมีคาเฟอีนเท่าไหร่?

หน้า Espresso อ้างตัวเลขไว้ว่าเอสเพรสโซ 30 มล. มีคาเฟอีนราว 65 มิลลิกรัม ขณะที่กาแฟดริป 240 มล. มีราว 95 มิลลิกรัม และมาตรฐานอิตาลีกำหนดเพดานไว้ที่น้อยกว่า 100 มิลลิกรัมต่อแก้ว ย้ำว่าตัวเลขเหล่านี้เป็นค่าอ้างอิงกลาง ๆ ของแก้วหนึ่ง ๆ เท่านั้น ในทางปฏิบัติมันแปรผันตามสายพันธุ์เมล็ด ระดับคั่ว โดส และความยาวช็อตที่คุณตั้งเอง จึงไม่ควรเอาไปคำนวณเป็นมิลลิกรัมต่อวันแบบจริงจัง

ครีมาต้องหนากี่มิลลิเมตรถึงเรียกว่าดี?

เราหาตัวเลขที่มีแหล่งกลางยืนยันไม่ได้ ทั้งสองหน้าอ้างอิงอธิบายแค่ว่าครีมาคือชั้นโฟมจากน้ำมันกาแฟที่เกิดจากแรงดัน แต่ไม่ระบุความหนาเป็นมิลลิเมตรและไม่ระบุว่าควรอยู่ได้นานเท่าไร ฉะนั้นให้ดูลักษณะแทนตัวเลข คือเนื้อโฟมแน่นสม่ำเสมอ ไม่มีฟองอากาศใหญ่ ๆ และไม่แยกตัวหายไปในทันที

เครื่องชงแบบแคปซูลต้องทำทั้งหกขั้นตอนนี้ไหม?

ไม่ต้อง เพราะแคปซูลล็อกทั้งโดสและการอัดผงมาให้แล้วจากโรงงาน ตัวแปรที่เหลือให้คุณเล่นคือปริมาณน้ำที่เครื่องปล่อย ถ้าสนใจฝั่งที่ปรับได้มากกว่านั้น เราเคยเขียนเรื่องการเติมผงเองไว้ที่ แคปซูลกาแฟเติมเอง ใส่กี่กรัม

สรุป

ความต่างระหว่างช็อตที่ “บางวันอร่อย” กับช็อตที่ “อร่อยทุกวัน” ไม่ได้อยู่ที่เครื่องราคาแพงกว่า แต่อยู่ที่การเลิกวัดด้วยตาแล้วหันมาจด dose – yield – time สามตัวเลขนี้ทำให้คุณทำแก้วเดิมซ้ำได้ และทำให้แก้วที่เพี้ยนบอกใบ้เองว่าต้องไปหมุนปุ่มไหน

เริ่มจากตั้งเป้าง่าย ๆ ว่าน้ำกาแฟออกมาเป็นสองเท่าของผงกาแฟ ในเวลาราว 25–30 วินาที แล้วค่อยขยับทีละตัวแปรให้เข้ากับเมล็ดถุงที่คุณมีอยู่ ส่วนตัวเลขมาตรฐานในตารางด้านบน ใช้เป็นกรอบไว้ตั้งต้นได้ แต่คนที่ตัดสินว่าแก้วไหนใช่คือลิ้นของคุณเอง

ถ้าจะเติมของให้มุมกาแฟที่บ้านให้ชงซ้ำได้จริง เริ่มจากสองชิ้นก่อนคือตาชั่งละเอียด 0.1 กรัมที่มีจับเวลาในตัว กับแทมเปอร์ที่ขนาดพอดีตะกร้าของเครื่องคุณ สองชิ้นนี้ทำให้ทุกอย่างในบทความนี้เกิดขึ้นได้ ส่วนเข็มเกลี่ยผงกับแปรงปัดผง ค่อยเพิ่มทีหลังเมื่ออยากไล่อาการเปรี้ยวปนขมให้หมดจด

อยากอ่านเรื่องอุปกรณ์และวิธีชงอื่น ๆ ต่อ แวะดูได้ที่หมวด เมนูกาแฟ ทำเอง ของ Dripster Coffee แล้วถ้าชงเอสเพรสโซคล่องแล้วอยากลองวิธีที่ไม่ใช้แรงดัน ลองแวะอ่าน AeroPress ชงยังไงให้อร่อย ต่อได้เลย

Share :

Similar Posts